Przywołanie psa – jak nauczyć psa wracać na komendę

Przywołanie to najważniejsza komenda w życiu każdego psa. Od niej zależy, czy będziesz mógł bezpiecznie spuścić go ze smyczy, czy odwołać z drogi, gdy nadjeżdża samochód, albo zatrzymać przed spotkaniem z nieznanym zwierzęciem. Niestety, wielu opiekunów uczy przywołania nieświadomie źle, przez co pies dochodzi do wniosku, że powrót do człowieka oznacza koniec zabawy. Zobacz, jak zbudować przywołanie, które będzie działać nawet wtedy, gdy dookoła dzieje się mnóstwo ciekawych rzeczy.

Dlaczego pies nie przychodzi?

Zanim zaczniesz ćwiczyć, zrozum, co się dzieje w psiej głowie. Pies nie ignoruje Cię ze złośliwości, tylko dlatego, że w danym momencie coś innego jest bardziej atrakcyjne: zapach, inny pies, zabawa czy wolność. Najczęstsze przyczyny to:

skojarzenie przywołania z końcem przyjemności – po komendzie zawsze zapinasz smycz i wracacie do domu,
karanie po powrocie – nawet jeśli pies długo nie przychodził, złość po jego powrocie uczy go, że lepiej nie wracać,
zbyt ambitne wymagania – ćwiczenie przywołania na pełnym rozproszeń placu zabaw bez wcześniejszego treningu w domu,
brak atrakcyjnej nagrody – suchy smakołyk nie konkuruje z zajęciem, które pies uważa za fascynujące,
powtarzanie komendy – jeśli wołasz dziesięć razy, pies uczy się, że nie musi reagować od razu.

Wybierz własne słowo i sygnał

Najlepiej zastosować słowo, którego nie używasz na co dzień, na przykład „do mnie” albo specjalny gwizdek. Dla psa to jasny, wyjątkowy sygnał. Zadbaj, aby wszyscy domownicy używali tego samego, i nigdy nie wołaj psa w złości. Niech przywołanie zawsze kojarzy się z czymś wspaniałym.

Trening krok po kroku

Etap pierwszy: w domu. Stań w pokoju, w którym pies jest rozluźniony. Powiedz wesołym głosem komendę i nagródź go smakołykiem, gdy tylko do Ciebie podejdzie. Na początku mogą to być dwa kroki, potem kilka. Powtarzaj kilkanaście razy dziennie w formie zabawy.

Etap drugi: ogród lub spokojne miejsce. Zwiększ dystans i zacznij wołać psa, gdy jest zajęty czymś innym, ale nie bardzo ekscytującym. Po przyjściu nagradzaj hojnie – kilka smakołyków pod rząd, pochwała głosem, zabawa. Pies musi wiedzieć, że przybiegnięcie do Ciebie się opłaca.

Etap trzeci: długa linka. Na spacerze użyj linki o długości 5–10 metrów. Dzięki niej pies ma wolność, a Ty kontrolę. Gdy nie reaguje, delikatnie zachęć go do ruchu, a po przyjściu wynagrodź. Nigdy nie szarp linki, aby go sprowadzić siłą.

Etap czwarty: rozproszenia. Stopniowo ćwicz w miejscach, w których jest więcej bodźców – na ścieżce z innymi spacerowiczami czy w parku. Zwiększaj trudność tylko wtedy, gdy pies skutecznie radzi sobie na poprzednim poziomie.

Nagroda, która naprawdę motywuje

Dobierz nagrodę do sytuacji. W domu może wystarczyć kawałek karmy, ale w trudniejszych warunkach potrzebujesz czegoś o wyższej wartości: kawałka kiełbaski, sera lub ulubionej zabawy. Dobrą praktyką jest posiadanie „jackpota” – specjalnego, wyjątkowo smacznego przysmaku używanego wyłącznie do przywołania. Gdy pies wraca z dużego rozproszenia, zasługuje na wyjątkowe wynagrodzenie.

Zasady, których warto przestrzegać

Nie używaj przywołania do niemiłych rzeczy, takich jak podawanie leków, obcinanie pazurów czy kąpiel. W takich sytuacjach podejdź do psa sam.
Przywołuj tylko wtedy, gdy masz szansę, że pies posłucha. Każda zlekceważona komenda osłabia jej znaczenie.
Zakończ zabawę, ale nie zawsze po przywołaniu. Przywołaj psa, nagródź, a potem pozwól mu wrócić do zabawy. Nauczy się, że powrót do Ciebie nie kończy przyjemności.
Bądź atrakcyjny. Cofaj się, kucaj, klaszcz, biegnij w przeciwną stronę. Pies chętniej biegnie do kogoś, kto jest ciekawy.
Nie karć za brak reakcji. Jeśli pies w końcu przyjdzie, zawsze go nagrodź, nawet jeśli to trwało długo.

Co zrobić, gdy pies ucieka?

Jeśli pies nie reaguje, nie goń go – dla wielu psów pościg to świetna zabawa. Zamiast tego odwróć się i odejdź, schowaj się za drzewem albo połóż się na ziemi. Zmiana Twojego zachowania często wzbudza ciekawość psa. Po powrocie nie karć, tylko pochwal. W trudniejszych przypadkach nie spuszczaj psa ze smyczy, dopóki trening nie przyniesie stabilnych efektów.

Przywołanie awaryjne

Warto wprowadzić drugi, osobny sygnał, np. gwizdek, używany tylko w sytuacjach awaryjnych. Ćwicz go z bardzo wartościowymi nagrodami i nie wykorzystuj na co dzień. Wtedy zachowa swoją siłę i mocne skojarzenie z wyjątkową nagrodą.

Jak długo trwa nauka?

Solidne przywołanie buduje się miesiącami, a często latami. Psy w wieku dojrzewania, między szóstym a osiemnastym miesiącem życia, bywają mniej skupione, więc w tym okresie cofnięcie się o kilka kroków w treningu jest normalne. Rasy o silnym instynkcie łowieckim lub pasterskim potrzebują dodatkowej pracy, a w niektórych miejscach lepiej zostać przy długiej lince przez całe życie – i nie ma w tym nic złego.

Najczęściej zadawane pytania

Czy mogę spuszczać psa ze smyczy, zanim opanuje przywołanie? Lepiej tego nie robić na otwartej przestrzeni. Do czasu pewnego przywołania używaj długiej linki lub ćwicz w ogrodzonym terenie.

Dlaczego pies, który świetnie przychodził, nagle przestał? Często dzieje się tak w okresie dojrzewania albo po zmianie otoczenia. Wróć do łatwiejszych etapów, zwiększ jakość nagród i zadbaj o więcej ćwiczeń z mniejszymi rozproszeniami.

Czy gwizdek jest lepszy od głosu? Gwizdek jest zawsze brzmiący tak samo, nie zawiera emocji i niesie się dalej, więc bywa pomocny. Wymaga jednak oswojenia i nagradzania tak samo jak słowo.

Co z psami myśliwskimi? Rasy o silnym instynkcie łowieckim wymagają szczególnie dużo pracy. Warto połączyć trening przywołania z zabawami zaspokajającymi instynkt, np. szukaniem czy aportowaniem, oraz zachować ostrożność w miejscach z dużą ilością zwierzyny.

Zabawy wzmacniające przywołanie

Przywołanie można trenować w formie gier. Poproś drugą osobę, aby stała kilka metrów od Ciebie, i wołajcie psa na zmianę, nagradzając za każdym razem. Wypróbuj też „ping-ponga”, w którym pies biegnie między dwoma opiekunami, a każdy z nich nagradza go przy przybyciu. Inna zabawa to chowanie się: ukryj się za drzewem lub w pokoju i zawołaj psa, a po znalezieniu nagródź hojnie. Dzięki temu przywołanie kojarzy się z radosną grą, a pies chętniej Cię obserwuje i pilnuje, gdzie jesteś.

Pamiętaj też o rutynowym „sprawdzaniu” psa na spacerze: co jakiś czas przywołaj, nagródź i pozwól wrócić do zabawy. Dzięki temu przywołanie przestaje być sygnałem końca spaceru i nabiera pozytywnego znaczenia.

Podsumowanie

Dobre przywołanie opiera się na zaufaniu i pozytywnych skojarzeniach. Używaj jednego słowa, ćwicz od prostych sytuacji do trudnych, nagradzaj hojnie i nigdy nie karz psa za powrót. Dzięki temu pies będzie wracał do Ciebie z radością, a Wy zyskacie swobodę i bezpieczeństwo na każdym spacerze.

Zobacz także na naszym blogu

Polecane produkty dla Twojego psa

Na spacery i trening przydadzą się wygodne, wytrzymałe akcesoria. Sprawdź nasze propozycje:

Masz pytania dotyczące doboru akcesoriów? Skontaktuj się z nami – chętnie doradzimy, co sprawdzi się u Twojego psa, i pomożemy wybrać odpowiedni rozmiar.

Perhal Hurtownia Zoologiczna

Przywołanie psa – jak nauczyć psa wracać na komendę „do mnie”